ازوقتی که به دنبال پسوند " ترین " رفتیم، خوشبختی از ما گریخت..!

از ۱۹/۷۵ لذت نبردیم چون یکی ۲۰ شده بود.

 

از رانندگی با ماشین خودمان و...لذت نبردیم

چون ماشین های مدل بالاتری در خیابان ، در حال خود نمایی بود.

از بودن کنار عشقمان لذت نبردیم

چون مدرک تحصیلی و پولِ تویِ جیب او ، کمتر از بسیاری دیگر بود.

همچنین ،از خانه مان ،از شغلمان ،از درآمدمان ، از خانواده و دوستانمان و…

می خوام بگم تحت تاثیر آموزه های غلط :

بسیاری از ما فقط به " بهترین ، بیشترین ، بالاترین" چسبیدیم ،

در نتیجه تبدیل به انسان هایی افسرده و همیشه نالان شدیم